Muktedirlere ve yöneticilere…

Sabah tıp 4 öğrencilerime nörolojik muayeneyi anlatıyordum. Sıra ölüm öncesi ve ölüm anı pozisyonlarına geldi, ben ve tüm sınıf da derin bir çaresizlik havası hakim… Bir soru geldi aklımıza: ‘hepimiz bu dramatik pozisyonlardan geçecek miyiz’, diye. Evet dedim…

‘Arkadaşlar ne olur, hayatın bu son pozisyonlarını ve son bakışlarını hiç unutmayın, kötülük yaparken bir kez daha düşünün. Bu kısa gibi gelen ölüm ve yalnızlık süresi, tüm hayatı içerecek kadar bir süreye çıkabilir. Vicdanımızın bizi, çok sert bir şekilde yargılayacağını unutmayın; herkes affetse bile Allah ve vicdanımız bizi affetmeyecektir.’

Ve son öneri: Ey Muktedirler ve dokunulmaz yöneticiler, dikkat edin: Sizi de böyle bir çaresizlik anı bakışları bekliyor...